Editorial : Φωτιές στα Δάση, 2021

 

“Αν είναι ανθρώπινος ο πόνος δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε

Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε πώς προχωρούμε.

Να αισθάνεσαι δε φτάνει μήτε να σκέπτεσαι μήτε να κινείσαι…
γι’ αυτό συλλογίζομαι τόσο πολύ, τούτες τις μέρες, το μεγάλο ποτάμι.
Αυτό το ρέμα που τραβάει το δρόμο του και που δεν είναι τόσο διαφορετικό από το αίμα των ανθρώπων
κι από τα μάτια των ανθρώπων όταν κοιτάζουν ίσια – πέρα χωρίς το φόβο μες στην καρδιά τους,
χωρίς την καθημερινή τρεμούλα για τα μικροπράματα ή έστω και για τα μεγάλα”
(Γ.Σεφέρης, “Ενας Γέροντας στην ακροποταμιά”)

Η σκέψη μας είναι σε όλους τους συνανθρώπους/ συμπολίτες μας που δοκιμάζονται αυτές τις μέρες και σε όσους εδώ και μέρες δίνουν μάχη με τις φλόγες για να σώσουν ανθρώπινες ζωές, τα ζώα, τις περιουσίες των ανθρώπων και φυσικά τα δάση της πατρίδας μας.

Ολοι είμαστε συγκλονισμένοι και έντονα πληγωμένοι.

Ολοι αγαπάμε την πατρίδα μας.

Παραμένουμε ενωμένοι και βοηθάμε όπου και όπως μπορούμε.

Συλλογιζόμαστε τις σημαντικές ατομικές και κοινωνικές μας ευθύνες.

Δεσμευόμαστε να μεριμνήσουμε να είναι πραγματικά η τελευταία φορά.

Αισιοδοξούμε και ονειρευόμαστε το μέλλον.

Μας δόθηκε το προνόμιο να ζούμε στην πιο ωραία χώρα στον κόσμο. Ίσως δεν το αξίζαμε ή ίσως δεν το εκτιμήσαμε….

Ποτέ ξανά δεν θααφήσουμε κανένα και τίποτα να μας στερήσει το προνόμιο που έχουμε ζώντας σε αυτή τη χώρα: Να γεμίζει το βλέμμα μας με το γαλάζιο που έχει εμπνεύσει τόσους και τόσους ποιητές και ανθρώπους της τέχνης.

«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις». (Οδ. Ελύτης)

Γιάννης Ψαρέλης, Triathlonmag – Editor