Joël Pommerat : Η μεγάλη και θαυμαστή ιστορία του εμπορίου.

 
«H ιστορία του εμπορίου είναι η ιστορία της ανθρωπότητας» μοιάζει να μας λέει ο Ζοέλ Πομμερά σε αυτό το έργο του, όπου παρακολουθούμε δύο ιστορίες σε δύο διαφορετικές εποχές. Στην πρώτη, βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, όπου τέσσερις παλαίμαχοι πλασιέ προσπαθούν να μυήσουν έναν νεαρό ιδεαλιστή στα κόλπα της δουλειάς. Εκείνος, όμως, επηρεασμένος από τα ιδεώδη του Μάη του ’68, αρνείται να αποδεχτεί τους νόμους της αγοράς. Αντιμέτωπος με το δίλημμα «άνεργος ή ανήθικος;», οδηγείται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Στη δεύτερη ιστορία, σαράντα χρόνια μετά, στις αρχές του 21ου αιώνα, ο αλλοτινός ιδεαλιστής έχει μεταμορφωθεί σε παντοδύναμο έμπορο και προσπαθεί να μυήσει τέσσερις άλλους άντρες, χρεοκοπημένους και παροπλισμένους από την αγορά εργασίας, σε μια καταναλωτική λογική.
Το βαθιά ουμανιστικό θέατρο του Πομμερά, με τη μορφή της παραβολής, μας μιλά για το τέλος των ιδεολογιών και την κυριαρχία του καπιταλισμού, για την αλληλεγγύη και τα όρια της ηθικής. Ένα καίριο ρητορικό ερώτημα αναδύεται από το έργο του: μήπως, τελικά, εκείνο που όλοι εμπορευόμαστε δεν είναι παρά η ίδια η ύπαρξή μας;

•    Ο Ζοέλ Πομμερά (γενν. 1963), όπως ο ίδιος έχει παραδεχτεί, ήταν ένα προβληματικός κι αδιάφορος μαθητής, ο οποίος βρήκε το νόημα της ζωής του στο θέατρο, σε ηλικία 12 ετών, όταν επισκέφθηκε, παρέα με τους γονείς του, το Φεστιβάλ της Αβινιόν.

•    Τριάντα χρόνια μετά, τον Ιούλιο του 2006, ο Πομμερά βρέθηκε στο περίφημο γαλλικό φεστιβάλ ως συγγραφέας και σκηνοθέτης τριών παραστάσεων, με εξαντλημένα όλα τα εισιτήρια από τους φανατικούς θαυμαστές του.

•    «Θα ‘θελα να γράφω ένα έργο το χρόνο για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες» είχε δηλώσει ο Πομμερά το 2006, όταν έλαβε το πρώτο βραβείο της Ένωσης Γάλλων Κριτικών για το έργο του Αυτό το παιδί, το οποίο, παρεμπιπτόντως, ανέβηκε πριν από δύο χρόνια και στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία της Φρόσως Λύτρα. Η διαρκής συγγραφική παραγωγή του Πομμερά αποδεικνύει πως έχει μείνει απόλυτα πιστός στις τότε δηλώσεις του.

•    «Δραματικά ποιήματα» αποκαλεί ο Πομμερά τα έργα του και «θέατρο της πραγματικότητας» το σκηνοθετικό του ιδίωμα, με το οποίο αντιτάσσεται ευθέως στο νατουραλισμό. Όλα τα έργα του δουλεύονται από τον ίδιο και την ομάδα του κατά τη διάρκεια των προβών σαν πρότζεκτ εν εξελίξει. Ομαδικά, επίσης, αποφασίζονται η σκηνογραφία, οι φωτισμοί και ο ηχητικός σχεδιασμός των παραστάσεών τους.

•    Ο Πομμερά είναι από το 2010 (και μέχρι το 2013) μόνιμος καλλιτεχνικός συνεργάτης στο Ateliers Berthier του Odéon-Théâtre de l’Europe και στο Εθνικό Θέατρο των Βρυξελλών.

•    Το 2006, ο Πήτερ Μπρουκ τον χαιρέτισε άξιο διάδοχό του, παραχωρώντας του το περίφημο παρισινό θέατρό του, Bouffes du Nord, για μια τριετία. Εκεί, μαζί με την ομάδα του, την Compagnie Louis Brouillard, έστησαν, μεταξύ άλλων, το site-specific θέαμα Cercles/Fictions για το οποίο έλαβαν το Βραβείο Μολιέρου, το γαλλικό αντίστοιχο του βραβείου Tony.

•    Η ομάδα Κανιγκούντα, η οποία έχει ανεβάσει στο παρελθόν ένα ακόμη έργο του Ζοέλ Πομμερά, τους Εμπόρους, παρουσιάζει φέτος στη Στέγη το βραβευμένο έργο του, Cercles/Fictions [Κύκλοι/Ιστορίες], σε σκηνοθεσία του Γιάννη Λεοντάρη.

Κείμενο & Σκηνοθεσία: Joël Pommerat
Καλλιτεχνικός συνεργάτης: Philipe Carbonneaux
Σχεδιασμός φωτισμών: Eric Soyer, με τη βοήθεια του Renaud Fouquet
Σκηνικά: Eric Soyer
Κοστούμια: Isabelle Deffin
Ήχος: François Leymarie
Ηχητική έρευνα: Yann Priest
Μουσική: Antonin Leymarie
Κατασκευές: Thomas Ramon – A travers Champs
Βίντεο: Renaud Rubiano
Ερμηνεύουν: Eric ForterreLudovic MolièreHervé BlancJean-Claude Perrin,Patrick Bebi 

Παραγωγή: Compagnie Louis Brouillard
Συμπαραγωγή: Comédie de Béthune / Centre Dramatique National Nord Pas-de-Calais, Béthune 2011 – Capitale régionale de la Culture, Sainte-Maxime / Le Carré, Théâtre de l’Union / Centre Dramatique National du Limousin, Saint-Valéry en Caux / Le Rayon Vert, Théâtre d’Arles / Scène conventionnée pour des écritures d’aujourd’hui, Théâtre d’Evreux / Scène nationale Evreux Louviers, CNCDC – Centre National de création et de diffusions culturelles de Châteauvallon, Le Parvis – Scène nationale Tarbes Pyrénées, Le Granit / Scène nationale de Belfort
Με την υποστήριξη του Coupe d’Or, scène conventionnée de Rochefort

19838_1